امیدوارم که همه خوب و خوش باشین و در پناه خداوند عشق همچنان عاشق باشین

عزیزان  من  رو  ببخشین که نتونستم آپ کنم و به شما که  نسبت  به من لطف دارین 

سر بزنم  راستش من یه سری مشکلاتی دارم که فعلآ  نمی تونم  بیام اینتر نت  و  آپ

کنم  الانم  چند  دقیقه  وقت  بیشتر ندارم. اومدم  فقط ازتون  معذرت بخوام.  امیدوارم

اگه شما هم مشکلی دارین حل  بشه برا همتون دعا می کنم شما منت سرم بزارین 

 برام دعا کنین.راستی  الان که داشتم نظرات می خوندم یکی از دوستای عزیزم در

مورد  پست قبلیم  یه جواب خیلی زیبا  داده بود  (ممنون عسل جان)درسته ۲ تا خط

 موازی به هم نمی رسن چون هیچ کدوم به خاطره اون یکی  نمیشکنه.

در پناه خدا باشین به امید دیدار

دو خط موازی زاییده شدند. پسرکی درکلاس درس آنها راروی کاغذ کشید .

آن وقت دو خط موازی چشمشان به هم افتاد ودر همان یک نگاه قلبشان تپیدومهریکدیگر را در سینه جای دادند.

خط اولی نگاهی پرمعنا به خط دومی کرد وگفت ما میتوانیم زندگی خوبی در کنارهم داشته باشیم...خط دومی از هیجان لرزید.خط اولی...وخانه ای داشته باشیم دریک صفحه دنج کاغذ...من روزها کار میکنم.

میتوانم خط کنار یک جاده متروک شوم... یا خط کناریک نردبام.

خط دومی گفت:من هم میتوانم خط کنار یک گلدان چهارگوش گل سرخ شوم یا خط کنار یک نیمکت خالی دریک پارک کوچک وخلوت چه شغل شاعرانه ای...

در همین لحظه معلم فریاد زد:

 همه تن چشم شدم خيره به دنبال تو گشتم

شوق ديدار تو لبريز شد از جام وجودم،

شدم آن عاشق ديوانه كه بودم

نديدی چشمهايم زير پايت جان سپرد آخر گلويم از صدای های هايت جان سپرد آخر نفهميدی صدايم بغض سنگينی به دوشش بود به دوشش بود اما از جفايت جان سپرد آخر نترسيدی بگويد عاشقی نفرين به آيينت كه از چشمان جادويت خدايت جان سپرد آخر نمی دانی و می دانم كه می دانم نمی دانی كه دل در خواهش آن انزوايت جان سپرد آخر چقدر عزلت نشينی از برای يار دلگير است بخوان شعرم كه شعرم در هوايت جان سپرد آخر

 من خس بي سر و پايم که به سيل افتادم او که مي رفت مرا هم به دل دريا برد

براي پرواز از صبح به شب بايد با اشک از غروب رد شد 

 انتظار ..... انتظار .... و باز هم انتظار 

 واژه غريبي است . آه ..... آه ...... خدايا اين انتظارچيست ؟

 سکوت سدّي است در برابر سيلاب اشک 

 گردباد عشق خانه دل را در ه مي شکند 

 آيا تکه نوري پيدا مي شود تا دل تاريکم را روشن کند ؟

خنده من همچون قايقي است که بر غرق شدن سايه خودش مي گريد

ماه بدون ستاره همچون خورشيد بدون غروب است

رنگين کمان باران اشک را تنها عاشق معشوق مي بيند

سرانجام شمع بي پروانه خاموشي است 

 کوه عمري با سايه اش در آب صحبت مي کند ولي آدمي چه ؟

 عاشق به فکر هيچ نيست جز معشوق

اگر نگاه نبود اين قصّه عشق تمامي داشت

 رفته است و مهرش از دلم نمی رود

 ای ستاره ها ستاره ها

 ستاره ها پس دیار عاشقان جاودان کجاست ؟

شبی از پشت يک تنهايی نمناک و بارانی؛ ترا با لهجه گل های نيلوفر صدا کردم

 تمام شب برای با طراوت ماندن باغ قشنگ آرزوهايت دعا کردم

پس از يک جستجوی نقره ای در کوچه های آبی احساس تو را از بين گل هايی که در تنهايی ام روئيد؛

 با حسرت جدا کردم و تو در پاسخ آبی ترين موج تمنای دلم گفتی :

 دلم حيران و سرگردان چشمانی است رويايی و من تنها برای ديدن زيبايی آن چشم تو را در دشتی از تنهايی و حسرت رها کردم

 همين بود آخرين حرفت و من بعد از عبور تلخ و غمگينت حريم چشم هايم را بروی اشکی از جنس غروب ساکت و نارنجی خورشيد وا کردم

 نمی دانم چرا رفتی نمی دانم چرا؛ شايد خطا کردم و تو بی آن که فکر غربت چشمان من باشی نمی دانم کجا؛ تا کی؛ برای چه؛

 ولی رفتی و بعد از رفتنت باران چه معصومانه می باريد و بعد از رفتنت يک قلب دريايی ترک برداشت و بعد از رفتنت رسم نوازش در غمی خاکستری گم شد

 و گنجشکی که هر روز از کنار پنجره با مهربانی دانه بر می داشت تمام بال هايش غرق در اندوه غربت شد

و بعد از رفتن تو آسمان چشم هايم خيس باران بود و بعد از رفتنت انگار کسی حس کرد من بی تو تمام هستی ام از دست خواهد رفت

 کسی حس کرد من بی تو هزاران بار در هر لحظه خواهم مرد و بعد از رفتنت دريا چه بغضی کرد

 کسی فهميد تو نام مرا از ياد خواهی برد و من با آنکه می دانم تو هرگز ياد من را با عبور خود نخواهی برد هنوز آشفته چشمان زيبای توام برگرد!

سلام به همه دوستای عزيزم که به من سر می زنن

 می دونين همه می گن شعر گفتن سخته.ولی به نظر من هر حرفی که دل آدم بگه يه شعره

به قول معروف آنچه از دل بر آيد خوش آيد. راستش دل خود من زياد می گيره دلی هم که می گيره دنبال بهونست که حرف بزنه. ديدم اينجا بهترين جاست که آدم حرفای دلشو بگه چون کسی اينجا نميشناسه منو و راحت تر ميتونم حرفای دلمو بنويسم.

به او بگویید دوستش دارم، به او که تنش بوی گلهای سرخ را میدهد

به او که با جادوی کلامش زیباترین لغات را شناختم

 به او که لحن صدایش دلپذیرترین آهنگ است

 به او که نگاهش به گرمییه آفتاب و لبانش به سرخیه شقایق ودلش به زلالییه باران است

 به او که برای من مینویسد

 مینویسد از باران، از شبنم، از گرمای عشق و ......

.........................................................

سلام دوستای عزيزم

   ۲ تا جمله واقعآ زيبا برام فرستاده بودن گفتم همين جا بنويسم که شما هم بخونين فقط نظر دادن يادتون نره  

 ۱-تو انجام هر کاری ااگه اولش به فکر آخرش نباشی آخرش به فکر اولش ميفتی!
 ۲-لذتی که در فراق هست در وصال نيست (می دونی چرا اگه نمی دونی بقيش بخون) چون در فراق شوق وصال است ولی در وصال ترس از فراق.

---

 

بچه های اين دوره زمونم شيطون شدن خوش به حالشون هر کاريم کنن همه میگن عيب نداره بچست خوب! 

(کاشکی منم بچه بيدم)

 

 

دلم گرفته است...ميخاهم بگريم اما اشك به ميهمانی چشمانم نمی آيد

تنم خسته و روحم رنجور گشته و ميخواهم از اين همه ناراحتی بگريزم

 اما پا هايم مرا ياری نميكنند . مانند پرنده ايی در قفس زندانی گشته ام 

 از اين همه تكرار خسته شده ام , چقدر دلم ميخواهد طعم واقعی زندگی را بچشم  

 چقدر دلم ميخواهد مثل قديم عاشق هم بوديم 

 چقدر دلم ميخواهد مثل قديم كلمه ی دوستت دارم را هر روز از زبانت بشنوم 

 ولی افسوس آن كلمه كه مرا به زندگی اميدوار می كرد هال به فرا موشی

. سپرده شد و جايش را تحقير گرفت